۱۳۹۹ سه شنبه ۲۱ مرداد | Tuesday 11 August 2020  English         Arabic
بیمارستان سینا
بیمارســتان تخصصی و فوق تخصصی سینــا
1399/04/08 : تاریخ مطلب یادداشت دکتر علی شکوری راد، رئیس بخش رادیولوژی بیمارستان سینا در روزنامه ایران منتشر شد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

به گزارش روابط عمومی بیمارستان سینا؛ دکتر علی شکوری راد، رئیس بخش رادیولوژی بیمارستان سینا در مطلبی که در روزنامه ایران به چاپ رسیده به بیان 3 پیشنهاد برای مقابله با کرونا ویروس پرداخته است که با هم می خوانیم.
‎هم زمان با افزایش موارد انجام تست تشخیصی ‎کرونا و واقعی تر شدن آمارها که عدد مبتلایان روزانه را بالاتر نشان می دهد بنظر می رسد در طی روزهای گذشته آمار واقعی مبتلایان و درنتیجه فوتی ها واقعا افزایش یافته است و این موضوع بر نگرانی ها افزوده و در ستاد ملی کرونا موجب بروز اختلاف نظر شده است. این اخلاف نظرها ناشی از اختلاف منظر نسبت به معظل کرونا است.
‎کرونا فعلا هست و خواهد بود و پس از بیش از شش ماه از پیدایش و شروع آن هنوز تقریبا در همان نقطه اول هستیم و هیچ چشم انداز روشنی در افق پیش رو برای شکست آن وجود ندارد. نه دارویی برای آن پیدا شده است و نه واکسنی. با این حال تجربیات علمی و عملی افزوده و ارزیابی از این ویروس روز به روز دقیق تر شده است. شاید اگر این دانش و تجربه از ابتدا وجود داشت تصمیم های بهتری در همان وقت گرفته می شد. تصمیمات روزهای اول برای مواجهه با یک بیماری ناشناخته بود اما امروز تا حدی ویروس و بیماری ناشی از آن، شناخته شده است.
‎ حالا صورت مسأله این است که ما با یک ویروس مواجه هستیم که در شرایط عادی قابلیت سرایت آن بالاست و فعلا دارو برای درمان آن و واکسن برای پیشگیری از ابتلای به آن وجود ندارد. این ویروس اگر چه می تواند کشنده باشد ولی اکثر مبتلایان بدون دخالت پزشکی بهبود می یابند و در موارد شدید که بیماران دچار تنگی نفس می شوند مهمترین و موثرترین خدمت پزشکی به آنان کمک تنفسی با اکسیژن و در موارد شدیدتر با دستگاه ونتیلاتور است. اغلب مبتلایان با انجام قرنطینه در خانه و رعایت دستورالعمل های بهداشتی و مراقبتی، از جمله تغذیه مناسب و استفاده پیاپی از نوشیدنی های گرم به خوبی درمان می شوند و بیماری را به دیگران نیز منتقل نمی کنند.
‎این صورت مسأله، امروز هست. فردا هست. یک ماه دیگر هست و احتمالا شش ماه و یکسال و چند سال آینده هم هست. بنابراین برخلاف روزهای اول که تصمیمات بزرگتری نسبت به اندازه مسأله گرفته شد تا این اطمینان ایجاد شود که برای پوشش دادن بحران اولیه کفایت دارد و در اقدامات احتیاطی کم گذاشته نشده است، اکنون باید اندازه و ابعاد تصمیمات به اندازه واقعی معضل نزدیک تر باشد تا قابلیت تداوم داشته باشد. مهمترین عاملی که در شرایط حاضر می تواند ابعاد این معضل را کوچک و کوچکتر کند میزان آگاهی مردم از ویروس و بیماری ناشی از آن و در نتیجه مشارکت آنان در رعایت اصول بهداشتی و مراقبتی برای جلوگیری از انتشار آن است.
‎زیرساخت های بهداشتی و درمانی موجود و مجموعه کادر درمانی و مراقبتی کارآمد و کافی و نیز همکاری و همراهی همه جانبه مردم موجب شد که دولت بتواند تا اینجای کار یعنی چهارماه پس از شیوع بیماری، در مدیریت آن موفق ظاهر شود. اما به نظر می رسد دیگر نباید موضوع را بحران دانست بلکه باید آن را جزئی از واقعیت جاری و مدیریت آن را در عداد برنامه دولت برای اداره کشور قلمداد کرد. باید با کرونا ساخت و با آن کنار آمد. کرونا یکی از صدها بیماری مبتلا به بشر است و از نظر علمی یکی از تشخیص افتراقی ها در هنگام بروز علائم است. البته با این توجه که می تواند بسیار مسری و خطرناک باشد.
‎پاشنه آشیل مدیریت مواجهه با کرونا برآورد غیرواقعی معضل آن است. غفلت از ابعاد و بیش برآوردی معضل، هر دو مهلک هستند. بروز اختلاف نظر در ستاد ملی مبارزه با کرونا نیز ناشی از این امر است. غفلت به هر اندازه، موجب هلاک آحاد مردم به علت بیماری و بیش برآوردی به هر میزان، موجب تهدید کسب و کار و در نتیجه قوام و دوام جامعه می¬شود.
‎نگرانی و التهاب ناشی از شیوع بیماری در بادی امر و ناشناخته بودن آن فشار زیادی را بر مسئولان وارد کرد تا تصمیمات فراگیر و حداکثری بگیرند. مجالی هم برای حوزه بندی و تفویض اختیار به مقامات محلی نبود. خوشبختانه و به هر حال با هر هزینه ای بحران تا حد زیادی مهار شد. اکنون با رفع التهاب اولیه و شناخت بیشتر نسبت به ویروس و بیماری ناشی از آن نباید و نمی توان با گسترش مجدد بیماری همان تصمیمات را تکرار کرد. این اشتباه است که مردم مرتب تهدید شوند که اگر شیوع بیماری مجددا افزایش یابد محدودیت های قبلی دوباره برقرار خواهند شد. با این تهدیدها نتیجه ای حاصل نخواهد شد. دولت، بخش خصوصی و مردم هم به این راحتی زیر بار محدودیت های گذشته نخواهند رفت. بنابراین نباید در این جهت زور زیادی زد.
‎اما چه باید کرد؟
‎با پیش بینی وضعیت امروز، اینجانب قبلا در دو یادداشت با عنوان اصلی «کنار آمدن با کرونا» نکاتی را بازگو کردم. اکنون به نظرم می رسد ستاد ملی مبارزه با کرونا بهتر است به موارد زیر نیز توجه کند:
‎یک- آموزش سازمان یافته مردم برای کنار آمدن با کرونا به صورتی که میزان سرایت و ابتلا به حداقل برسد. برای این منظور باید از همه امکانات رسانه ای و تبلیغی استفاده کرد. مهمترین و فراگیرترین امکان صدا و سیما است. ستاد ملی مبارزه با کرونا همان طور که برای همه جا تصمیم می گیرد باید برای صدا و سیما نیز تکلیف تعیین کند. پیام های بهداشتی صوتی و تصویری باید توام با ابتکار و خلاقیت و بصورت جذاب و اثرگذار به مردم منتقل شود. صرف پیام های کلامی رسمی و بصورت مصاحبه و میزگرد کفایت نمی کند. این پیام ها باید برای همه گروه های سنی و همه فرهنگ ها و مشاغل بصورت جداگانه طراحی شوند.
‎به جای امر و نهی هایی که گاهی برای آنها لحن ترساننده بکار می رود و درنتیجه درمقابلشان مقاومت صورت می گیرد و نوعا اثر قابل دوام ندارند باید از تغییرات اصلاحی در سبک زندگی، کار و معاشرت سخن گفت و برای آن از لحن ایجابی و مشارکت جویانه استفاده کرد و خود مردم را در ارائه پیشنهادات و اتخاذ تصمیمات سهیم کرد.
‎به گمان من اگر چه صدا و سیما نیز در آگاهی بخشی نسبت به بیماری کرونا سهم قابل ملاحظه ای داشته است ولی باید اذعان کرد که نقش خود مردم و کادر درمان با استفاده از فضای مجازی و شبکه های اجتماعی بسیار برجسته تر بوده است. حال باید از صدا و سیما خواست تا همه ظرفیت خود را به میدان بیاورد و در این جهت در اختیار برنامه ستاد ملی مبارزه با کرونا قرار دهد.
‎دو-اغلب افراد مبتلا به کرونا نیاز به بستری شدن در بیمارستان ندارند و می توانند در منزل قرنطینه شوند تا خودبه خود بهبود یابند. این مبتلایان تقریبا نیاز به دارو هم ندارند چون حقیقتا دارویی هم هنوز برای آن وجود ندارد. تعدادی از بیماران که دچار افت اکسیژن خون می شوند نیاز به ماسک اکسیژن پیدا می کنند و برای این منظور در بیمارستان بستری می شوند. بسیاری از تخت های بیمارستانی برای سرویس دادن به این بیماران اشغال شده اند. این موضوع موجب می شود که سایر بیماران از دسترسی به تخت بیمارستانی برای مداوا باز بمانند. بدیهی است این اشکال را نمی توان برای مدت طولانی که اکنون حادث شده است تحمل کرد. در ابتدا توجه بسیاری به بیماران بدحال شد و اغلب تخت های آی سی یو به بیماران کرونایی اختصاص یافت و این وضعیت همچنان در مناطق قرمز ادامه دارد و در سایر مناطق هم معضل بزرگی برای ارائه خدمات درمانی به سایر بیماران است.
‎دولت حمایت شایسته ای از شرکت های دانش بنیان کرد تا با تولید دستگاه ونتیلاتور نیاز به این دستگاه برای بیمارانی که در آی سی یو نیاز به کمک تنفسی دارند برآورده شود. خوشبختانه اعلام شده است که اکنون مازاد تولید نیز وجود دارد و قادر به صادر کردن آن هستیم. بنظر من گام بعدی دولت باید حمایت از ساخت دستگاههای اکسیژن ساز خانگی باشد. چنانچه این دستگاهها به تعداد کافی موجود باشند بسیاری از بیماران که فقط نیاز به ماسک اکسیژن دارند می توانند در خانه قرنطینه شوند و ازاین دستگاهها استفاده کنند و با اکسیژن سنج های کوچک موجود کنترل شوند و به این ترتیب تخت های بیمارستانی خواهند توانست به سایر بیماران مستحق، خدمات درمانی ارائه کنند. برای تسهیل این امر شرکت های خدمات پزشکی می توانند این دستگاهها را به بیماران اجاره بدهند و برای کاهش هزینه بیماران، این خدمت را مشمول بیمه درمانی کرد.
‎سه- با توجه به اینکه  حالا حالاها کرونا هست، برای نظارت بر رعایت بهداشت و دستورالعمل ها  در اماکن عمومی باید به فکر ایجاد پلیس مقابله با کرونا بود. برای این کار علاوه بر کارمندان و کارشناسان این بخش می توان از نیروهای داوطلب از جمله هلال احمر، دانشجویان و... استفاده کرد.




نظرات :
از طریق فرم زیر نظرات، پیشنهادات و انتقادات خود را برای ما ارسال نمائید.
ساعت و تاریخ : 15:02- 1399/5/21
نام :
پست الکترونیکی :
صفحه شخصی :
توضیحات :
معرفی اساتید و پزشکان
دکتر شکوری راد علي - متخصص رادیولوژی
جهت مشاهده CV کلیک نمائید
دکتر رضایی فر آتیه- متخصص قلب
جهت مشاهده CV کلیک نمائید
کاربــران

کد ملی :

رمز عبور :

تبلیغات