به گزارش روابط عمومی بیمارستان سینا دانشگاه علوم پزشکی تهران، متعهدانه ایستاد بود تا از درد و رنج بیماران بکاهد و غیورمردانه در زمان جنگ تحمیلی بر بالین مجروحان حاضر می شد اما دریغ که صبح روز 13 اسفندماه 1404 همراه بیماریش هنگام ویزیت با غمی در صدا می گفت : « پزشکش دیشب شهید شد» انگاه گمشده ای داشت که امروز بر بالین بیمار نیامده بود.

رفتنی تلخ، اما مسیری روشن داشت. اکنون چهل روز از بمباران خیابان انقلاب می‌گذرد؛ چهل روز از شبی که ترکش‌های انفجار، او را از استادان، دوستان، همکاران و بیمارانش جدا کرد.

چهل روز است که دیگر بر سر بالین بیماران و در کنار همکارانش حاضر نمی شود ولی به یادش در محوطه بیمارستان نهالی کاشته شد تا مسیر انسانی او را تا همیشه در این مرکز درمانی سبز و زنده نگهدارد.